Odniesienie do Bawa batra 10:1
גֵּט פָּשׁוּט, עֵדָיו מִתּוֹכוֹ. וּמְקֻשָּׁר, עֵדָיו מֵאֲחוֹרָיו. פָּשׁוּט שֶׁכָּתְבוּ עֵדָיו מֵאֲחוֹרָיו וּמְקֻשָּׁר שֶׁכָּתְבוּ עֵדָיו מִתּוֹכוֹ, שְׁנֵיהֶם פְּסוּלִים. רַבִּי חֲנִינָא בֶן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר, מְקֻשָּׁר שֶׁכָּתְבוּ עֵדָיו מִתּוֹכוֹ, כָּשֵׁר, מִפְּנֵי שֶׁיָּכוֹל לַעֲשׂוֹתוֹ פָשׁוּט. רַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר, הַכֹּל כְּמִנְהַג הַמְּדִינָה:
Zwykły towar (rachunek, akt itp.) [Taki jak nasz, który nie jest zszywany i składany] —jego świadkowie (znak) w środku [tak jak my]. I złożony—(podpis świadków) na zewnątrz. [Zapisuje jedną lub dwie linie i składa ją na (wewnętrznej) powierzchni i szyje, a jeden ze świadków podpisuje na fałdzie na zewnątrz. I pisze kolejne dwa wiersze lub więcej w środku i składa go na powierzchni, a drugi świadek podpisuje na fałdzie na zewnątrz, a więc trzeci świadek. Rabini ustanowili składane potomstwo z powodu „poirytowanego Cohanim”, który mógł pośpiesznie napisać o rozwodzie do swoich żon, żałować tego i nie mieć pozwolenia na ich odebranie. Ustanowiono dla nich „złożony rysunek”, aby nie mogąc go szybko napisać, mogli się uspokoić. I tak jak „składane dziecko” zostało ustanowione dla aktu rozwodowego, tak też zostało ustanowione dla innych rachunków, mędrcy nie różnicują się w tym względzie]. Zwykły potomek, którego świadkowie podpisali na zewnątrz, i złożony potomek, którego świadkowie podpisani od wewnątrz—obie są pasul (nieważne), [nie zostały przygotowane zgodnie z rozporządzeniem rabinicznym.] R. Chanina ur. Gamliel mówi: Złożony get, którego świadkowie zostali podpisani w środku, jest kaser, ponieważ można go wyjaśnić. [tj., jeśli szycie jest cofnięte, a klapka jest otwarta, staje się „gładka”.] R. Shimon b. Gamliel mówi: Wszystko jest zgodne ze zwyczajami kraju. [(Praktyczna) różnica między pierwszym tanna a R. Shimonem b. Gamliel uzyskuje w miejscu, w którym używane są zarówno zwykłe get, jak i folded get, gdzie jeden powiedział: „Make me folded get”, a drugi zrobił zwykły get, lub odwrotnie. Pierwsza tanna utrzymuje, że jest szczególny (że należy używać tylko określonego typu), a (drugi typ) to pasul, a R. Shimon b. Gamliel utrzymuje, że skoro kraj ma zwyczaj używania obu, nie jest on szczególny.]